دل نوشته

 

 ای خدا خسته شدم

                           از این همه غبار غم  

نمیاره این چشم ترم

                             به ابروی کسی خم !

چه کار کنم راحت بشم

                            از این همه خیال و وهم؟

بگید چی بود گناهم

                              چیه برای غم مرحم؟

داره نابود میشه نم و نم

                             روحم ، تنم، جسم و جونم

با اینکه میگیره زبونم!

                              ببین دارم شعر می خونم

تمسخرو خریدم به جونم

                             کی گفته من دیوونه ام

اونی که راه زندگیو داد نشونم

                             بابت این لطف ازش ممنونم

مگه چی بود طلبم؟

                              جز یه ذره مهر و کَرَم

چرا میگیره این دلم؟

                               شاید من خیلی بدم...

نیست دست نوازش رو سرم

                               یعنی من اینقدر کمَم؟

نمی خوام از خدا که بمیرم

                              میخوام رسم وفا بده یادم

از کینه من بیزارم

                               مگه اشتباه نمی کنه یه آدم؟

با این که شکسته این دلم

                               حتی اگه نتونم خوب بشم

به خدا فقط یه چیز می گم

                               هر لحظه ، همیشه ، دمادم

میگم به داداهای گلم

                               به آبجی های تاج سرم

  از اون اعماق درونم

                            (قربونتون برم ،  به یادتونم)

 

ghooroobe mostafa

وبلاگ مصطفی رو به تعطیلی!

شعری برای کسایی که بهم می گن داداش!!!!

  ولادت با سعادت امام حسن مجتبی (ع) بر همگان مبارک

ای به داد من رسیده
                                 تو روزای خود شکستن
ای چراغ مهربونی 
                                 تو شبای وحشت من
ای تبلور حقیقت 
                                 توی لحظه های تردید
تو منو از شب گرفتی 
                                 تو منو دادی به خورشید
اگه باشی یا نباشی
                                 برای من تکیه گاهی
برای من که غریبم 
                                 تو رفیقی جون پناهی
ناجی عاطفه ی من 
                                  شعرم از تو جون گرفته
رگ خشک بودن من 
                                  از تن تو خون گرفته
اگه مدیون تو باشم
                                  اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه نداره 
                                  که منو دادی نشونم
وقتی شب ، شب سفر بود
                                  توی کوچه های وحشت
وقت هر سایه کسی بود
                                  واسه بردنم به ظلمت
وقتی هر ثانیه ی شب 
                                  تپش هراس من بود
وقتی زخم خنجر دوست
                                  بهترین لباس من بود
تو با دست مهربونی
                                  به تنم مرهم کشیدی
برام از روشنی گفتی
                                  پرده ی شبو دریدی
یاور همیشه مؤمن
                                  تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری
                                  برای من شده عادت
ای طلوع اولین دوست 
                                  ای رفیق آخر من
به سلامت ، سفرت خوش
                                  ای یگانه یاور من
مقصدت هر جا که باشه
                                  هر جای دنیا که باشی
اونور مرز شقایق 
                                 پشت لحظه ها که باشی
خاطرت باشه که قلبت
                                 سپر بلای من بود
تنها دست تو رفیق
                                دست بی ریای من بود

ممنون از داداشام و آبجیام

تشکر از فرستنده ی شعر: آبجی حسنا ....

دلم شکسته  

*یه دل برای دوست داشتنتون باید با ارزش باشه اینم دله من که به خاطر محبتاتون  به طلا تبدیل شده و به خاطر بی وفاییام  شکسته  ( به یادتونم همیشه )*

 

متوقع باشم یا نه ؟

سلام

امیدوارم خوب و سر حال باشید

ممنون از مهربونیاتون

بازم یه چیزی ذهنمو مشغول  و منو وادار کرد به اینکه اینجا در موردش بنویسم

البته اینم بگم که  این  فکرم با یه جرقه ایی که با خوندن  یه مطلبی که تو وبلاگ دوست خوب خوندم شعله ش چند برابر شد .!

*این بار موضوع توقع بود که منو به فکر فرو برد

توقع به مجموعه انتظاراتی گفته میشه که هر ادمی در مقابل علاقه یا کمک نسبت به یه نفر دیگه  با توجه به قابلیت ها و توان ظاهریه شخص مورد نظرداره و...

* توان باطنی کسی رو در حالت عادی نمی بینیم و اون فرده که با کاراش( اگه بیش از اون  حدی باشه که ازش توقع میره ) اونو نشون میده بهمون.

ما دوست داریم دوستامون و کسایی که دوستشون داریم اونی باشن که  ما دلمون می خواد ( با توجه به توانایی شخص ، یعنی  طرفمون اگه بخواد می تونه ) یا حداقل اونی باشن که بودن ( یکرنگی) به اینم میشه  گفت توقع.  

توقعی در مقابل علاقه باشه دست خوده طرف نیست چرا که کسی که بهش علاقه مند میشه رو حتما خوب می شناسه و متناسب با این شناخت ازش انتظار داره پس خیلی خوبه اگه بتونیم توقعات دوست و همراهمونو بفهمیم و برای برآورده کردنش نهایت سعی مونو کنیم و لازمه بگم حداقل و حداکثر توقعمون برای کسی که دوستش داریم این دو تاس ( شاد باشه و سلامت ( مواظبه خودش باشه بهمون توجه کنه و به یادمون باشه )

داشتن فقط حداقله توقع از کسی که بهش علاقه مندیم ؛کاریه سخت و  تقریبا نشدنی.

توقع در مقابل علاقه خیلی سنگینه و  اگه بر آورده نشه  خدا به خیر بگذرونه ولی در مقابل کمک یا انجام کار بهتره توقع زیادی نداشته باشیم.

بعضی از آدما از دیگران انتظاراتی دارن که ممکنه کمی زیاده خواهی باشه ؛نمی دونم شاید من این طور فکر می کنم ( در مورد خودم )!

منظورم از زیاده خواهی انتظاریه که  طرفمون توان انجامش رو نداره ( به قابلیتش توجه نشده یا تواناییه فرد مورد نظربیشتر از اون حدی که باید باشه تصور شده )

ولی ظاهرا خودم قبلا یا شایدم الان این مشکل رو دارم!  نمی تونم برطرفش کنمممممممممم چون از روی علاقس به جون خودم نمیشه !!!!!!!!!

راستش بعضی مواقع پیش اومده بود که اگه از کسی ناراحت باشم یا کاری براش انجام داده باشم و در قبال اون کارا از طرفم انتظار  انجام کار یا رفتاری رو داشتم انگار منتظر  اون رفتار دلخواهم بودم الان که فکر می کنم می بینم خودخواهی بوده و خدا رو شکر می کنم که تونستم این مشکل رو تا حدودی حل کنم ( نمی خوام مغرور بشم )

*- بیشتر انتظاراته من به خاطر علاقمه و به همین خاطر کمتر پیش اومده بتونم پایینشون بیارم....-*

ما وقتی برای کسی کاری انجام میدیم مثلا کمکی میکنیم انتظاراتی داریم که معمولی ترینش تشکره و حداکثرش توجه و .....

حداقلی وجود نداره ! به نظرم بهتر اینه که در قبال کارمون جز خوشحالیه طرف هیچ توقعی نداشته باشیم حتی  نگذاریم زیاد تشکر کنه و اون کارو وظیفمون جلوه بدیم که با این کار اگه خدایی نکرده مورد کم لطفی قرار گرفتیم زیاد برامون سخت نباشه  ( خوشحالی طرف یه توقع بزرگ ولی در عین حال انسانیو در دسترس تره  عاقلانه هم هست خیلی هم کیف داره وقتی بر آورده میشه ) !!

به هر حال هر آدمی توقعاتی داره ولی خوب میشه اگه بتونه اونا رو تا حداقل ممکن پایین بیاره ( فکر کنم یکی از راه کارهایی  خوب و عملی که بتونیم  از دلخوری ها و رنجش هایی که از طرف نزدیکامون بهمون اعمال میشه ( با رفتار یا کارشون ) پیشگیری کنیم همین باشه)

حتما شنیدید یکی میگه: از فلانی توقع یا انتظار چنین رفتاری رو نداشتم .. یا از فلانی توقع دارم ... این حرفشون نشون دهنده ی علاقه یا شناختیه که شخص متوقع نسبت به  فرد مورد نظر داره.

بعضی اشخاص   از شنیدن  این حرف ناراحت میشن و یکه می خورن و سعی می کنن با دلایل عجیب خودشونو تبرعه کنن ولی بازم چه خوبه اگه دلیل حرف  دوستشونو تو خودشون بگردن و اگه ضعفی پیدا کردن اونو برطرف کنن و اگرم نه  که چیزی رو از دست ندادن و یه چیزی فهمیدن اونم اینه که کاراشون زیره زره بینه و باید دقت بیشتری کنن .

 توقع بیش از اندازه مشکلات زیادی رو  به همراه داره اینو که  حتما همه می دونن ولی چیزی که شاید خبر نداشته باشن اینه که ( توقع یا انتظارشون بیش از اندازه ست یا نه ....؟)

خوب برای اینکه این سوال  پیش نیاد نظرم اینه که توقعمون رو تا حد ممکن پایین بیاریم و اگه اون چه که انتظارش رو داریم  ( هر چند کم )پیش نیومد کاملا منطقی وخونسرد و بدون ناراحتی ( یه کم ناراحتی  در مقابل کم لطفی خود به خود  به وجود میاد ) دنبال دلیلش بگردیمو بازم اگه حق با ما بود  بهتره گله کنیم و گوشزد (خوب شاید طرف یادش رفته و یا شناختش نسبت به ما کم باشه ) فکر کنم منطقیه نه؟

با گله می تونیم   توجه به خودمونو ببریم بالا و همین هم بیشترین توقعیه که می تونیم داشته باشیم.

راستی اصلا توقع نداشتن هم خوب نیستا ، چرا که انتظار داشتن خودش نوعی  ارزش قائل بودنه؛  تازه از اونجایی که تقریبا  نشدنیه ( اصلا انتظاری نداشتن ) ممکنه باعثه ناراحتیمون بشه !  ( بازم از نظر من )

حالا وقتشه چکیده ی مطلبی رو که تو وبلاگ این دوست  خوب (http://kimiayavari.blogfa.com ) خوندم رو بگم :

جمله ایی که از یه بزرگی نوشته بود ( ریشه ی تمام رنجها توقع داشتن از دیگرانه ) و انتظار نداشتن هم سخت بود و غیر ممکن پس این دوستمون با تفکر مثبتشون این جمله رو به : ( ریشه ی بیشتر رنجها داشتن توقع بیجا از دیگرانه ) تغییر دادن .

کاملا منطقی و قابل درکه و تلنگری برای تفکر بیشتر ...

ممنون از این دوست  خوب

 

*توقع من از خودم :

منتظر باشم تا به کسی کمک کنم- اگه وجودم یا اثراته وجودیم کسیو ناراحت می کنه  خودمو دور کنم از اون محل خوب بودن حتی در مقابل بدی هایی که بهم میشه همه ی کارایی که باعث خوشحالیه دوستام میشه رو با تمام توان انجام بدم خودمو در حد یه داداشه کوچیک بدونم نه بیشتر ( جدید) ........

شاید نتونم برآوردشون کنم ولی انتظاراته زیاد بزرگی نیستن . و سعیمو می کنم

راستی یکی از عزیزان هم گفته بود که آدم پر توقع بده  و ادم کم توقع انسان خوب ( اینو قبول ندارم چون  توقع که دست طرف نیست مخصوصا اگه از روی محبت و علاقه باشه یعنی اون موقع اصلا نمی تونه انتظارش رو کم کنه  هر چند کم توقعی خوبه ولی به خدا سخته تقصیر من چیه ؟؟؟؟؟)

شعری از دلم( به کمک داداش هادی ):

چه سخت زمانه ای شد همه از برادر فراری

مگر برزخ چگونه است آیا چنین نیست؟

حال آمدن انان که تا وقتی بودند نشناختمشان چه سود برای من دارد

جز آنکه شرمندگی را به چشمان من می آورد

و انان میدانند و نمینآید تا ناراحتی من را نبینند

 

*حالا....:

یه تشکر مختص مهربونا از A.S &Mr. Amir

تشکر ویژه از خواهرای خوبو، ماه  ( آبجی مینا و آبجی کیانا حسنا- آرزو - فرناز و شهرزاد  و ...) و داداشای عزیز و دوست داشتنی ( امین سعید حسام - کیارش- هادی) و تمام اشخاصی که منو با لفظ داداش صدا میزننو منو مورد لطف و محبتشون قرار میدن  !!

  ممنون از دوستام تو روم 20 و همه ی عزیزانی که همیشه با دیدن کردن از این وبلاگ منو مورد لطفشون قرار می دن  ( دختر باران بی سرزمین تر از باد - پسری که همه رو عاشق کرد ....- و ...)

شرمنده به خاطر پر حرفیم و ببخشید اگه این  موضوع تکراری بود ! ( شدیدا دلم گرفته ........ )

شاد و موفق، در پناه حق ، بهشتی باشید

خدایا به من فهمی بده تا ( بیش از اندازه) متوقع نباشم و به اون چیزی که دارم قانع باشم

خدانگهدارتون

  View Raw Image" href="http://s4.tinypic.com/2im3yu9.jpg" class="thickbox">زیبا مثل گل باشید

 

    

داداش سعید به یادتم همیشه .........................

View Raw Image" href="http://s4.tinypic.com/dbprix.jpg" class="thickbox">

رنگی نمانده چهرهء غمزده ام را
تو کجایی
تو کجایی که مژده امدنت به گوش همه رسیده است
کجایی؟
بیا...
من کوچه ها را با دستان خسته ام آب داده ام
هنوز هنگامی که صدای بال زدن پرنده ها را می شنوم با شوقی وصف ناپذیر بر سر جاده می ایم
تا غبارهای راه را با مزه هایم کنار بزنم
هنوز مژده آمدنت را از ماه می شنوم
و ستارگان چشمک زنان حرف ماه را تصدیق میکنند
تو کجایی... خود بگو
من که همه جا تو را میبینم چگونه دوری ات را تحمل کنم
دوری ات گرچه درونم را به ستوه در اورده
ولی هنوز با یاد تو می خوابم
به امید تو بر می خیزم و با عشق تو کار میکنم
این است زندگی من
ناجی من, نازنینم, مهربان ,کجایی,کی می آیی...

لگد مال شدن فرهنگمون

 

سلام

امیدوارم خوب باشید ماه رحمت ( رمضان ) مبارک

طاعات قبول

یکی از موضوعاتی جدیدا خیلی ذهنمو مشغول کرده و منو عصبانی، وارد شدن فرهنگ غلط غرب و کمرنگ شدن فرهنگ ایرانیه

البه من منکر پیشرفت و استفاده از فناوری نیستم ولی فکر نمی کنم این چیزایی که چشمام میبینه ییشرفت باشه ....!

 از اینکه گله کنم و انتقاد زیاد خوشم نمیاد امیدوارم کسیو با حرفام نرنجونم...

بعضی از جوون های امروز خودشونو به فرهنگی چسبوندن که نه با عقایدمون جور در میاد نه با عقل

یه مقایسه ی پیش پا افتاده :

قدیم مدشون حداکثر شلوارپاشنه گشاد بود و  یک پیرهن مشکی ،،،الان چی.....شلواری که که یک جاش به صورت دستی پاره شده با یک پیراهن با عکس های آنچنانی روش،اینا یعنی چی؟.....

یعنی جوون هارو مثل خمیر بازی تو دستشون گرفتن بعضیا هرموقع خواستن هم اونارو هرجور که بخوان درمیارن.

نه تنها جوون های ایران رو بلکه عقلشونو-کاملا عقلشون به چشمشونه. جای تاسف داره که چشماشونم کور کردن نامردا.

آخه این مدل لباس یعنی چی؟.......

قدیم گاه لباس پینه زده ایی رو تن کسی می دیدیم  میگفتن طرف سادس،زندگیش از نظر مادی مشکل داره وبهش کمک میکردن!الان لباس پاره ی جوون هارو می بینیم میگن وای چقدر پول داره،این مارک لباسش فلان قدر قیمت داره پیش خودمون می گیم احتمالا از بس  پول دارن ما ها رو تحویل نمی گیرن......( لباس هایی تو فرهنگمون ( ایران ) داریم که الارقم زیبایی و کیفیت و جوون پسند بودن اصول اسلامی هم توشون رعایت شده و شخصیت آدم رو به خوبی نشون میده …)

فیلم هامون ...مخصوصا فیلم های سینمایی. انگار می خوان اسلام و عرف و حیارو بخشکونن اونوقت میزارن پای خندوندن مردم.به چه قیمتی..... ( فیلم های ایرانی قبلا دارای یه سادگی عجیبی بودن که با همون ارتباط عجیبی باهاش برقرار می کردیم و ما رو تحت تاثیر قرار می داد مثلا سریال پس از باران )

مدل موها....اصلا نمی خوام در موردش فکرکنم چون  موهای تنم سیخ میشه مثل موهای سر بعضی ها که عمدا.....خدا آخرو عاقبت مارو ختم به خیر کنه. ( متاستفم)

رفتار بعضی ها تو ورزش گاهها و استفاده از  مواد منفجره و تولید کننده ی آلودگی صوتی ( یه مدت بهترین تما شا گرا و سالمترینشونو داشتیم ولی حالا با وجود بازرسی قبل از ورود به ورزشگا ه ها بازم می شنوییم که بعضی ها ………… )

گوش کردن به آهنگایی که هیچ نقطه ی قوتی نسبت به آهنگای خودمون ندارن و فقط باعثه شادیه کاذب می شن و پارتی هایی که با همین اهنگا ساپورت میشنو زمنه رو برای گمراه کردن جوون ها آماده می کنن . ( آهنگایی داریم که شعراش از شاعرای معروف خودمونه و بهتر بگم محتوای اهنگ آرامش بخشه  نه  ابزار آهنگ ….)

این هارو اگه بگذاریم کنار می بینیم بعضی چیزا عرف شده که اونم با فرهنگمون سازگاری نداره.بعضی از پسرها ودخترای ایرونی به هوای دوستی یا به قول بعضی دوستان عشق !!! با هم می گردنو می چرخنو ... آخرشم اگه به ازدواج ختم شه بعده ازدواج دچار مشکل می شن .

به نظرتون یه جوون ایرونی غیرتش بهش اجازه می ده زیر باره این جور دوستی های کاذب بره ؟

جوون ایرانی همیشه چیزی رو که برای خودش قبول نداره برای دیگران هم اونو نمی پسنده و چیای مورد پسندش رو برای همه قبول داره .  ......

فرهنگ ایران :

-          مرام و معرفت تو رفتار نه فقط در گفتار

-          سخاوت و قناعت

-          قلبش قبل از اینکه برا خودش باشه برا وطنش می  تپه

-          هر چقدر بهش بدی کنن با خوبیهاش طرف  رو شرمنده می کنه

-          امام حسین (ع) و فقط تو عاشورا دوست نداره ....

 شرمنده سرتونو درد اوردم

یکی از دلخوریام از این زمونه این بود

یه تشکر ویژه از A.S &Mr. Amir

تشکر مخصوص از خواهرام ( کیانا – مینا –حسنا- آرزو - فرناز و شهرزاد  و ...) و داداشام ( امین – سعید – حسام - کیارش) و همه ی کسایی که بهم  میگن داداش!!

 ممنون از دوستام تو روم 20 و همه ی عزیزانی که همیشه با دیدن کردن از این وبلاگ منو مورد لطفشون قرار می دن  ( دختر باران – بی سرزمین تر از باد - پسری که همه رو عاشق کرد ....- و ...)

بازم ببخشید

ایرانی باشید

تو راه بهشت شاد و موفق باشید

مقایسه کنید ....

حق یارتون

ای خدا.....

می خوام بگم: دوست دارم! به پنجره ! به آسمون!
به این شب ِ اینه دزد! به تک درخت ِ کوچه مون!
می خوام بگم: دوست دارم! به تو! به اسم ِ نقطه چین!
به گریه های بی هوا! به کولی ِ کوچه نشین!
می خوام بگم: دوست دارم! به هر رفیق ُ نارفیق!
به شاعرای بی غزل! به جنگلای بی حریق!
میخوام بگم: دوست دارم! به قاتلم! به روزگار!
به اون کسی که میندازه به گردنم طناب ِ دار!

دنیای ما عوض می شه، تنها با این جمله ی ناب:
دوست دارم، دوست دارم، دوست دارم تو این عذاب!

می خوام بگم: دوست دارم! به بادبادک! به مدرسه!
به ترکه ی خیس ِ انار، کنار ِ درس ِ هندسه!
میخوام بگم: دوست دارم! به مرغ ِ عشق ِ بی قفس!
به جغد ِ پیر ِ بد صدا! به نی زنای بی نفس!
میخوام بگم: دوست دارم! به هر چی خوبه، هر چی بد!
به خونه های کاگِلی! به سیبای توی سبد!
می خوام بگم: دوست دارم! به بغض ِ تلخ ِ انتظار!
به بدترین فصل ِ سفر! به آخرین سوتِ قطار!

دنیای ما عوض می شه، تنها با این جمله ی ناب:
دوست دارم، دوست دارم، دوست دارم تو این عذاب!●

ارسال شده توشط دوسته عزیز حسنا خانوم  (http://www.hhoram.blogsky.com/ )

ممنونم

لازمه بگم بعد از مدت ها خبر سلامتی(A.S & MR.Amir) به دستم رسید از این عزیزان به خاطر اینکه به یادم بودن تشکر می کنم .واقعا خوشحالم کردید.

 

احساسات

سلام

امیدوارم سالم و سر حال باشید

این دفعه می خوام در مورد احساسات صحبت کنم

احساساتی که برای ابراز اونا یا باید حرف زد یا باید کاری انجام داد....

وقتی بعضی از آدما ( مخصوصا دخترا ) حرف های دلشونو می زنن و از اونجایی که در بعضی مواقع و بهتره بگم بیشتر وقت ها ! هم صحبتشون قادر به درکشون نیست ، با انتقاد ها و حرفهای تند و زننده باعث ناراحتیشون میشن.

خوب هر آدمی احساس خاص خودشو داره بعضی وقت ها ناراحته و نیاز به یه هم صحبت داره و بعضی وقت ها هم که خوشحاله می خواد همه شاد باشن ، این طبیعیه

اما ظاهرا هم صحبتی که انتخاب می کنیم از این که ما سعی داریم با حرفهامون به خودمون ارامش بدیم  خبری نداره و حتی یه زره آرامشی هم که اونم اگه داشته باشیم میگیره ازمون!

هر حسی که داریم و هر کای در قبال اون حس انجام می دیم راهی برای آرامشه ، وقتی اینو بدونیم بالطبع از خودمون در مقابل احساسات دیگران رفتار منطقی و خوبی بروز میدیم.

هر  فردی با حرفاش شخصیت خودشو نشون میده و اگه حرفای کسی بد باشه طبیعتا اون فرد از نظر شخصیتی مشکلی داره پس بازم گوش دادن به حرفاش و کمک به اون یه امره طبیعی و خوب می تونه باشه ( البته در حد توان )

وقت دردو دل که میرسه آدم کم حرف پر حرف میشه و آدم پر حرف کم صحبت می کنه !

بهتره سفره ی دلمونو باید برای کسانی باز کنیم که هر چی به حرفامون گوش میده سیر نمیشه و فقط با علاقست که چنین حسی به وجود میاد.

یکی مهربونه و حرفاش دلنشین و یکی عبوسه و حرفاش خیلی خشنه ! اما هر دوتاشون حرفه دله ، بهتره به این نکته بیشتر توجه کنیم .

چه خوبه اگه بتونیم دیگران رو درک کنیم و وقتی حرفای دل کسی رو می شنوییم القابی مثل ( لوس احمق کم عقل و ...) رو به اونا نسبت ندیم . ( البته به صورت شوخی فکر نمی کنم  مشکلی داشته باشه !)

*بعضی کارهایی که برای ابراز احساسات بیشتر دیده میشه :

به کار بردن دکوراسیون خاص برای محل زندگی شون به طور مثال استفاده از شمع ، گل یا قاب عکس های شاعرانه و زیبا که باعث میشه محیط رومانتیک و آرامش بخش باشه.

حرفای عاشقونه ی یه ذوج که وقتی شروع میشه هیچ کدوم سیر نمیشن و اونقدر آرامش میده به اونا که قابل وصف نیست

رویا ها و افکار زیبا هم یکی از راه های ارامش بخشه و آدمو به طرف یه زنگی خوب راهنمایی میکنه.

رازو نیاز با خدا که دیگه جای خودشو داره ............... ( دوست و همراه همیشگی و مهربون )

 

*چند راهنمایی از طرف داداشه کوچیک شما :

بهتره در مقابل افکار یا حرفایی که باب میلتون نیست سکوت کنید و این کارو بذارید به حساب درک نکردن طرف!

عالیه اگه با افکار بزرگ طرز فکرتون رو هم بالا ببرید. آینده رو افکار هر ادم میسازه به چیزای خوب فکر کردن بهتره .

داداشای خوبم برای درد و دل حتما نیاز به همسر  یا چیزی شبیه به این نیست چرا که خدا و والدین همیشه آماده و مشتاق شنیدن حرفاتون هستن

خواهرای خوبم ؛ بهتره در مقابل ابراز علاقه های ناگهانی کسی  عجول نباشید و در گام اول اونو با چکیده ی افکارتون مورد آزمایش قرار بدید و از اونا  دلیل علاقشونو سوال کنید. دردو دل با کسی که علاقش بی خود و ظاهری باشه  پیامدهای بدی داره و مشکل سازه ....

از اینکه به این وبلاگ اومدید و این متنو خوندید ممنونم

از دوستام :

  و خواهرای خوبم ( مینا کیانا- آرزو فرناز شهرزاد )A.S & MR.AMIR      

داداشام  امین و مسعود

Hesam _ saeed _ eli

 حسنا خانوم

و همه شما عزیزان تشکر میکنم و براتون آرزو می کنم لحظه لحظه ی زندگیتون به بهشت فکر کنید .!

شاد و موفق باشید

دست حق پشت و پناهتون

نسخه ی دست نویس ( صفحه ی 1) :

http://i37.tinypic.com/2ex97ab.jpg

نسخه ی دست نویس (صفحه ی 2) :

http://i35.tinypic.com/35hmko2.jpg

 

 

دلخواه

می خواهمت چنانکه شب خسته خواب را
می جوی
مت چنانکه لب تشنه آب را
محو تو ان چنانکه ستاره به چشم صبح
یا شبنم سپیده دمان آفتاب را
بی تابم آنچنانکه درختان برای باد
یا کودکان خفته به گهواره تاب را
بایسته ای چنانکه تپیدن برای دل
یا آنچنانکه بال ِ پریدن عقاب را
حتی اگر نباشی ، می آفرینمت
چونانکه التهاب بیابان سراب را
ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی
با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را

 

 

مرام

سلام امیدوارم حالتون خوب باشه .

یه چیزی این روز ها کمتر پیش میاد باهاش برخورد کنیم و به نظر من انگار جیره بندی شده مرامه !

مرام از نظر من معانی زیادی داره . و یه معنی سادش می تونه وفاداری و پایبندی به دوستی  باشه ولی مرام بازم از این تعبیر بزرگگتر به نظر میاد !

منظورم اینه که کسی که  مرام داشته باشه حتی وقتی دوستی هم وسط نباشه یا به عبارتی هنوز شروع نشده باشه ، وفاداری و پایبندیشو در رفاقت  به اثبات می رسونه .

بعضی افراد هستن ، همیشه به یاد دوستشون هستن و سعی می کنن همیشه به اون طرف کمک کنن و اگه نتونن این کمکو خودشون انجام بدن باز هم در راه حل مشکل رفیقشون تمام سعیشون رو می کنن .

لازم به ذکره اون ادمایی که الارقم اینکه به یاد دوستاشون هستن ولی فرصت ابراز علاقشون رو پیدا نمی کنن مسلما جز با مرامان به حساب میاد . چرا که گام اصلی رو در راه معرفت برداشته و اون یاد دوستانه . و چنین آدمایی هر از چندگاهی با برقراری ارتباط با دوستان خودشونو نشون می دن (حتی دیر به دیر و با تاخیر ) و ...

بازم از نظر من : ( کسی که مرام داشته باشه ، یعنی به پیوندی که خودشون با دوستشون بستن یعنی رفاقت پایبند باشه ، در کنار رفاقت یه جور علاقه هم نسبت به دوستش ابراز می کنه و تو این راه از هیج تلاشی دریق نمی کنه )

اگه کسی این علاقه رو به زبون میاره دلیل بر این نیست که مرام داره ؛ هر  کسی می تونه حرفشو با عملش ثابت کنه ( کاری که  مردها خیلی دوست دارن) .

یه نظریه من در مورد مرام که شاید زیاده روی هم باشه اینه که : ( مرام مختص آدمای خوب و پاکه و یه آدمه بد نمی تونه مرام داشته باشه ، چون یه آدم نه چندان درست  تو دوستیش ملاک های  مادی رو در اولویت قرار میده و همین یه دلیل برا بی مرامیه ! )

 

یه با مرام نه تنها سعی می کنه حسن نیتشو اثبات کنه ، همیشه به دنبال اینه که طرفشو هم به راهی که درسته هدایت کنه ، اگه  متوجه شه کسی از دستش دلخوره حتم داشته باشید اونقدر معذرت خواهی می کنه که طرف ( کسی که ناراحت شده ) خودش شروع به عذر خواهی  کنه یا حداقل میزنه زیره تمام چیزایی که پیش اومده .

ازکارایی که یه با مرام انجام میده میشه به نکات زیر اشاره کرد :

* در بدترین شرایط سعی می کنه  دوستشو قبل از خودش از مخمصه  یا مشکل خارج کنه !

* وقتی ناراحته ابراز نمی کنه چون می ترسه دوستش هم ناراحت شه ، ولی بیشتر مواقع دوستان متوجه میشن ( ناراحتی یه جور موج منفی یا  غم از خودش منتشر می کنه که همون باعث  اگاهی افراد  میشه ، البته  چهره و کار های فرد ناراحت هم داد می زنه که یه مشکلی براش به وجود اومده  ! )  

* تو سلام کردن دوست داره پیشی بگیره و  اهل مزاح و خنده هم هست در حد معمول .

* با ناراحتی دوست نارااحت و با شادیه اون خوشحال میشه

*به قول و قرار  شدیدا پایبنده چرا که یاد دوستان اجازه نمیده از این  حسن دور بشه

* تو کمک کردن حاضره بدترین سختی ها رو تحمل کنه و در قبال کمکی که کرده هیچ توقعی جز خوشحالی طرف نداره

*  در حدی که باشه ارزش و شان رفیقشو همیشه بالاتر از خودش میدونه و تو صحبتاش از من تعریف نمی کنه و از تو  ایراد نمی گیره !  

* انتقاد با ایراد فرق داره پس  تو انتقاداش لحنشو دوستانه تر و منطقی تر می کنه و وقتی متوجه شه طرف خوشش نیومد بحثو عوض می کنه

* مرام یعنی یاد دوستان در بدترین شرایط و انجام کارهای غیر منتظره و ناگهانی در جهت  خوشحالیه دوست.

مرام معنی بخشش رو هم میده چرا که ادم با مرام باید بخشنده باشه و اگه رفتاری از یه دوست سر زد  که باعث ناراحتیش شد ، سعی می کنه با دلیلهای متفاوت دوستشو تبرعه کنه و همه چیزو فراموش کنه ، حتی پیش اومده از این موقعیت برای مستحکم تر کردن پایه های دوستی استفاده می کنه .

*مرام و معرفت حتی موقع خداحافظیم خودشونو نشون میدن .! خداحافظی یکی از اعمال اجتناب ناپذیره و یه آدم می تونه با رفتارش هنگام خداحافظی دوستشو ناراحت یا خوشحال کنه ، مثلا اگه میون حرفهای یه دوست یا وقتی دوستمون نیاز به ما داره ازش خداحافظی کنیم باعث ناراحتیش میشیم و اگه قبل از خداحافظی با یه سری ارزوهای قشنگ علاقمون رو به دوستمون نشون بدیم باعث خوشحالیه دوستمون میشه .

* بامرام جواب بدی رو با بدی نمیده و حتی شاید خوبی هم کنه در قبالش . و جواب خوبیو با یه کاری که از دستش بر میاد تا دوستشو شاد کنه میده.

در کل مرام و معرفت میتونه به معنی رفتاری باشه که  باعث مستحکم تر شدن دوستی ؛ و جلو گیری از رفتارای شیطانی که باعث بر هم خوردن دوستی و زیر سوال رفتن شخصیت دوست ؛  میشه .

با تشکر از شما دوستان و  از اینکه سرتون رو درد آوردم ببخشید

ممنون از

 و خواهرای خوبم : مینا – کیانا – فرناز و شهرزادA.S & MR.AMIR

داداشام امین و مسعود

Hesam _Eli – milad – saeed

آرزو

 

از همه ی بازدید کننده های وبلاگم هم تشکر میکنم

امیدوارم در لحظه لحظه ی عمرتون به بهشت نزدیک و نزدیکتر بشید !

موفق باشید و شاد

حق پشتو پناهتون

                                                                                                                                                              

آدما همه ماهن اما دچار ماه گرفتگین!!!!!!!

سلام

امیدوارم حال همه ی دوستان خوب باشه

ممنون از توجهتون به این وبلاگ

حال باید یه بحثی رو شروع کنم که مدت هاست تو ذهنمه و دارم بهش فکر می کنم و با تلنگری که خواهرم کیانا به من زد ( که ازش ممنونم)!!! من تصمیم گرفتم سفره ی دلمو وا کنم

(خوب بودن یعنی چی)

 

مقدمه:

خوب ( عالی) یعنی چی؟

این کلمه که بعضی مواقع با لغات دیگه ایی مثل عالی یا محشر و... هم مطرح میشه به معنی :( رتبه ایی که علاوه بر اینکه نقطه ی مقابل بده ، از حالت عادی هم بالاتره !) به عبارت دیگه فراتر از معمولی

*معمولی یا عادی هم یعنی از رتبه ی بد بالا تر و از رتبه ی خوب پایین تر

این وازه (خوب) که خیلی دوست داشتنیه ممکنه بعضی مواقع در به کار بردنش تفریط بشه و باعث به وجود اومدن بدی بشه!

تو زندگیه روز مره مون به خیلی از چیزا این صفت رو نسبت می دیم

اما تا حالا به این فکر کردید که واقعا چرا؟

من وقتی در مورد خودم تحقیق کردم فهمیدم چون اون چیزبدردم می خوره من بهش میگم خوبه ، البته طبیعی هم هست . چون همیشه بدرد بخور ها خوبن

اما طرف حرفام (موضوع حرفم ) آدمان ، آدمایی که خوبن ، یا تظاهر به خوبی می کنن

 

فلسفه ی خوب :

راستش چون تو این دنیا دوری از بدی ها کمی سخت به نظر میاد نقطه ی مقابلش رو با واژه ی خوب مشخص کردن که با توجه به ماهیتش دارای جایگاه خوبی تو ذهن ماست .

برای ارزش یابی هم از این کلمه استفاده می کنن ارزش یابیه کارهای نه چندان سخت!

خوب بودن برای ما آدما یعنی دوری از هر گونه صفات غیر اخلاقی و نزدیک شدن به صفات کمالی .

علت توجه ما به این لغت هم همینه ، و جایگاهش در ذهن همه ی ما محفوظه

 

حالا حرف دلم :

احتمالا شنیدید یه آدم به طرفش میگه : ( تو خوبی - تو ماهی – شما گلی )یا هر چیز شبیه این .

منم میگم ! ، ولی با علت .

تو جمله ی ( تو ماهی ) خطاب به هر کسی که باشه ؛ به یه حقیقت اشاره می کنه ! جالبه نه ؟

علت این حرفم اینه که ماه زیباییش به نور ملایمشه که شب ها چهره ی زیبایی به آسمون در نبود خورشید میده ؛ اما خورشید هست و ما نمی بینمش چون شبه ! و ماه هم نور مهتابیشو از خورشید که منبع نور و انرژیه دریافت می کنه .

ما آدما وقتی به دنیا میایم مطمئننا خدا در وجود ما یه سری صفات خوب قرار داده یا راهش رو برامون باز گذاشته که این صفات رو بشناسیم و برای کسب اونها تلاش کنیم

اون چیزایی که خدا به ما داده نعمتاشه و اون راهی که برا ما قرار داده کسب علم و فهمه !

به طور حتم بی علم ترین افراد هم از صفات خوب -هر چند کم- اطلاع دارن و برای اونها تلاش می کنن و حتی دارای بعضی از این صفات هم هستن این نشونه ی فهمشونه

منشاء تمام صفات خوب خداست (منبع جاودان )

ما آدم ها هم دارای بعضی از این صفات هستیم ( حتی بدترینمون )

پس ما هم مثل ماه که نور مهتابیشو از خورشید می گیره صفات خوبمونو خدا بهمون داده و ما هم از جانب خدا میگیریم .

ببینید ماه چقدر زیباست در صورتی که قسمت کوچیکی از نور خورشید رو جذب می کنه.

جذابیت و خوبیه ما آدمها هم همینه و ما آدمها هممون زیبایی خاص خودمونو داریم ؛ ولی این وسط شر ها و پلیدی ها خودشونو به ما چسپوندن و انگار اون قسمتی که از اونجا به ما چسپیدن بی حسه ! چون کمتر پیش اومده متوجه شیم اینجاست که ارزشه انتقاد مشخص میشه و همچنین اهمیت خود شناسی ( با اینکه ما بدیامونو حس نمی کنیم ولی می تونیم با یه نگاه به خودمون اونا رو ببینیم )

ماه وقتی می گیره که سایه ی زمین بیفته روش و زمین نگذاره نور خورشید بهش برسه

ما آدما هم که همه ماهیم بیشتر مواقع  گرفته اییم چون بدیهامون سایه ی سیا ه خودشونو رو ما انداختن و نمیزارن یاده خدا باشیم و در پی اون نوری دریافت کنیم از منبع نور (خوبی رو نمی تونیم درک کنیم ) ؛ شاید بهتره بگم این پلیدی ها نمی زارن خوبیهامون خودشونو نشون بدن .******** ( علت این ستاره ها رو ازم سوال کنید )

یه چیزی رو من قبلا گفتم و اون این بود که : ( کسی که بد باشه به هیچ وجه نمی تونه خودشو خوب نشون بده و کسی که خوبه هم نمی تونه بد نشون بده خودشو )

حالا میخوام این قضیه رو باز کنم ؛ کسی که بدیهاش بیشتر از خوبیهاشه نمی تونه خوب باشه ( چون بدیها خوبی ها رو پنهون می کنه ) مگه اینکه بدی ها شو بشناسه و اونا رو دور بریزه که با این کار دیگه بد نیست !

هر کسی هم وقتی خوب باشه مسلما بدی نداره یا بهتر بگم بدیهاشو شناخته و جلوشونو گرفته ؛ به همین خاطر نور خوبی ها مثل مهتاب طرفو جذاب می کنه!

لازمه یه چیزی رو بگم و اون اینه که بد نبودن و شناخت بدی ها و از بین بردن اونا کار آسونیه. و خوب بودن هم کمی سخته ! یعنی برای خوب بودن لازمه یه کارایی رو انجام بدیم که شاید برامون سخت باشه . پس میشه گفت : بیاید بد نباشیم و خودمونو به خوب نزدیک کنیم تا اونجا که می تونیم ، با این کار اگه نتونستیم خوب بشیم ولی عوضش تونستیم یه آدمه معمولی باشم و بد نباشیم که خودش کلیه....

 خود شناسی نیاز اساسی به خداشناسی داره چون برای شناخت باید یه سری معیارامونو با ایده آل مقایسه کنیم که ایده ال ترین خداست و با شناخت صفات خوب و تقویت اونا ، بدی ها میمیرن !.

برای نزدیک شدن به خوب یعنی برای خوب بودن هم لازمه واسه خودمون یه الگو انتخاب کنیم و برای انجام هر کار با خودمون فکر کنیم اگه الگومون به جای من بود چی کار می کرد ؟ ؛ خیلی جالبه ولی خود به خود به سمت خوب بودن سوق پیدا میکنید . راستی الگو یی هم که انتخاب می کنید بهتره کسی باشه که علاوه بر خوب بودن شما شناخت کافی ازش داشته باشید (پیشنهاد من برای پسرا و دوستام حضرت علی (ع) و برای دختر ها حضرت فاطمه (ص) یا حضرت زینب (ص) هست) لازم به ذکره بهتره پیشرفت جامعه رو هم در نظر داشته باشید و در مورد بعضی مسائل خودتون تصمیم گیرنده باشید .

 

حرفای بعضی از دوستان در این مورد :

یکی از دوستان به نکته ایی اشاره کرد و گفت خوب بودن بیش از حد باعثه بد شدنه آدمای دیگه میشه !

از نظر من این یه چیز طبیعیه و بد شدن ادمای دیگه نشونه ی ضعف و ناتوانیه اوناست . افرادی که با دیدن آدمای خوب سریعا به دنبال بهانه ایی میگردن تا شان اونا رو بیارن پایین و خودشونو بالا بکشن حسودن ؛ نوعی از حسادت که یه بدی بزرگ به حساب میاد و کسی که این بدیو داره تا این مشکلش رو حل نکنه هیچ وقت نمی تونه خوب باشه !

ضمن اینکه طبق ضرب المثل قدیمی: انسانهای خوب همیشه دشمن دارن .

تاکید خود انسان بر اینکه ادمه خوبیه هم به نظرم بد میاد چون ودستایی میشه و باعث غرور و بازم بدی ....

(البته نباید بگه من بدم چون کوچیک و سر خورده گی میشه)

 

تاثیر رفتار خوب در چهره :

هر ادمی که خوب باشه و خودش رو در نظر دیگران بد نکنه همیشه جذابه و چهرش خوب به نظر میرسه من به یه نکته ایی رسیدم و اون اینه که یکی از اعضای صورت که خوب بودن یا بد بودن روش واقعا تاثیر داره چشمه !

چشم خیلی عضو عجیبیه ! می تونه آدما رو عاشق کنه و از اون طرف می تونه بعضی ها رو بترسونه و گاهی جواب سوال ها رو بده !

می خواستم بگم اگه واقعا رفتار خوب در چهره تاثیر داشته باشه ( که به احتمال زیاد داره !) بیشترین تاثیرش رو چشمه و شاید به همین خاطره که بد بودن آدما رو به چشم اونا نسبت میدن .

 

نتیجه :

بد بودن خیلی راحته برای اونایی که بدن، و از بین بردن بدی راحتره برا اونایی که میخوان خوب شن ، خوب بودن شاید کمی سخت باشه ولی قابله دسترسیه ، امیدوارم خوب باشید یا حداقل معمولی زندگی کنید

 

راستی !!!!!!!!!!!:

آدمی که تو زندگیش خوب بوده یا به عبارته دیگه سعی کرده باشه ! به خاطر وجدان بیدارش نمی تونه بد بشه . و در صورتی که فکر کنه دچار نقص شده خیلی زود دچار عذاب وجدان شده و تلاش می کنه دوباره با رفع نقص ِ بد نباشه . !

اما در نقطه ی مقابل آدمی که همیشه رفتاراش غیر منطقی بوده و  همیشه دچار مشکل! به خاطر وجدانه خوابش از رفتار بدش بویی نمی بره و اگه کسی هم بهش گوشزد کنه باز هم به خاطر منطقی نبودنش با یه برخورد تند طرف رو ناراحت می  کنه .

کسی که خوب نیت می تونه با بیدار کردن وجدانش به مرحله ایی از خوبی برسه . ولی کسی که خوبه احتمالا نتونه با بد شدنش کنار بیاد به خاطر همین:

 خوب بودن خود مانع بزرگی برای بد بودنه و بد بودن سده بزرگی برای خوب بودن
! آرزو می کنم خوب زندگی کنید و با خوب بودن جلوی بدی رو بگیرید و نتونید بد باشید !
 

 

معذرت - تشکر و تقدیر _ آرزوم !:

 واقعا منو ببخشید اگه زیاد حرف زدم .

امیدوارم حرفام خستتون نکرده باشه .

ممنون بابت مهربونیاتون

در صورت تمایل نظر بدید

یه تشکر ویژه هم از دوستانی میکنم که به خاطر خوبیهاشون من همیشه مدیونشونم :

1- A.S & MR.AMIR و خواهرام : مینا - کیانا - آرزو – فرناز – شهرزاد

2- کریم جان و داداش امین

3- Hesam – eli – saeed

4- نیما ، ساحل و هادی

و هر کسی که از این وبلاگ دیدن کرده

ممنووووووووووووونم

 امیدوارم بتونم جبران کنم

از تمام خانوادم هم ممنونم و دست تک تکشونو میبوسم

بهشت از آن شما ، شاد باشید و موفق

یا حق